หญิงที่เคียงข้างเป็นสิ่งสำคัญมากนะคะ....คุณผู้ชาย

พอดีไปเดินเล่น..ถ่ายรูปแถวท่าพระจันทร์....วันศุกร์ที่ผ่านมา

กะว่าจะแวะไปเยี่ยมชม ทีมพันธมิตรเขาว่าเป็นอย่างไรกันบ้าง...แต่บรรยากาศน่ากลัวเลยไม่กล้าลงรถเลย

((((((มีการปาข้าวของ ท่านตำรวจมากมาย..นักข่าวเพียบ...คนเยอะแยะไม่รู้ว่าใครเป็นใคร...บรรยากาศไม่สู้ดี...ผ่านคะผ่าน..)))))

 

เลยแวะร้านหนังสือแถวนั้นแทนและคิดว่า ทำไมบ้านเมืองเราเป็นแบบนี้นะ ได้แค่คิดในใจไม่คิดโทษใครเลย แค่อยากรู้ว่า ทำไมนะ...เท่านั้น

ได้หนังสือมาเล่มหนึ่ง....หาเรื่องเสียงตังคะ...สบายใจ

ไปแถวท่าพระจันทร์ ก็คิดถึงท่านปรีดี พนมยงค์คะ

หยิบหนังสือ หลากบทชีวิต ท่านผู้หญิงพูนศุข พนมยงค์ มาหวังว่าจะได้รู้จักท่านปรีดีมากขึ้น

 

ดีมากเลยคะ เหมือนเรียนวิชาประวัติศาสตร์ จากชีวิตท่าน อ่านเรื่องท่านแล้วคิดถึงเรื่องแม่พลอยเลย...4 แผ่นดินเหมือนกัน

จากผู้หญิงธรรมดา ที่เป็นบุตรสาวท่านเจ้าเมือง....มาเป็นภรรยาของท่านปรีดี.....((อาจารย์ของลูกศิษย์มากมา...เป็นผู้เปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองของเมืองไทย....เป็นเสรีไทย....เป็นนักการทูต....เป็นนายกรัฐมนตรี....เป็นผู้สำเร็จราชการแทน......เป็นรัฐบุรุษอาวุโส....เป็นผู้ลี้ภัยทางการเมือง....เป็นคนที่ประเทศไม่ต้องการ))....>>มาเป็นแม่ของลูกทั้ง 5  >>

ท่านผู้หญิงพูนศุข พนมยงค์ เป็นผู้ที่ให้ข้อคิดทางการเมืองในแง่มุมของ หญิงผู้รักชาติ และรักสามีเป็นภรรยาที่ดีที่สุดเท่าทีตนจะเป็นได้....

การพลัดพรากจากบ้านเกิดเมืองนอน....พลัดพรากจากลูกและสามี....ลูกชายต้องติดคุก....สามีต้องหนีออกนอกประเทศ...ต้องดูแลครอบครัว...ต้องยืนเคียงข้างสามีเสมอไม่หวั่นไหว...อดทน...กล่ำกลืน...สู้ ไม่ท้อ...มองไปข้างหน้า...มีความหวัง....รอวันที่ พิสูจน์ความจริง.......ทั้งที่สามีไม่เคยอธิบายอะไรให้เธอมาฟังมากมายนักเกี่ยวกับงานของเขา...แต่เธอยังพร้อมเข้าใจ...และปนนิบัติต่อผู้เป็นสามีด้วความภักดี.....เธอเรียนรู้ว่าควรใช้ชีวิตอย่างไรและใช้ชีวิตและโอกาสตัวเองอย่างคุ้มค่าและสมเกียตร...

 ท่านผู้หญิงพูนศุข พนมยงค์ (2 มกราคม พ.ศ. 2455 - 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2550)

ไม่ได้ขายหนังสือนะคะ.....เก็บไว้คนเดียวไม่ไหวเท่านั้นเอง

http://th.wikipedia.org/wiki/ท่านผู้หญิงพูนศุข_พนมยงค์

edit @ 27 Apr 2008 23:37:25 by annekin

ชีวิตนี้มีอะไรให้ทำมากมายจริงๆ เวลามีเท่าเดิม โลกแคบลง เพื่อนมากขึ้น ลงรายละเอียดลำบากขึ้น

ต้องพยายามมากขึ้นถ้าจะมีเพื่อนซึ้งๆสักคน

ต้องให้เวลากับทุกอย่าง ครอบครัว เพื่อน งานอดิเรก ทำมาหารับประทาน ผ่อนเครื่องอำนวยความสะดวก หาเงินแต่งงาน(((สำหรับบางคน))) เที่ยวแตร่ สร้างบล็อคส่วนตัว คิดคอนเท้น

ถ้าใครชอบฟังเพลง โลกนี้มีเพลงให้ฟังมากมายจริงๆ ก่อนตายไปรู้จะฟังหมดหรือยัง แต่ละคอนน้ำเน่าสร้างซ้ำแล้วซ้ำอีก.....เอ้า 

บางที่พระเจ้าอาจมีแผนการที่จะทำให้เราไม่ว่าง จะได้ไม่ต้องมานั่งสงสารตัวเอง

หรือติฉินนินทาว่าร้ายใคร เวลาของเราเหลือน้อยลงทุกวัน

แต่ชีวิตมีอะไรให้ทำมากขึ้น มากจนต้องเลือนการแต่งงานและมีลูกออกไป โอกาสเลือกมีมากขึ้น ถึงตัวใครๆที่เราต้องการได้ง่ายมากขึ้น องค์กรเล็กลง ตัวตนคนชัดเจมมากขึ้น

พระเจ้าสร้างเรามาตั้งแต่ปฐมกาล แต่คนเราเริ่มเข้าใจคำว่าโอกาสที่เท่ากันเมื่อไม่นานมานี้

 

คนพิการอยู่เต็มโลก  ทางสายตา ทางกายภาพ ทางสมอง ทางจิตใจ ทางโอกาส และบางคนคิดว่าตัวเองไม่พิการแต่ยังยัดเยียดความพิการให้กับคนทั่วไปที่  เขาไม่มาขาครบสองขาเท่านั้นเอง บางคนก็ประสบอุบัติเหตุแล้วมองไม่เห็นก็ยัดเยียดให้เขาไปขายลอ๊ตเตอร์ลี่ ทั้งที่เขาทำอะไรได้มากมาย เพราะหัวใจเขาไม่ได้บอด ใช้ว่าโลกนี้จะใช้ลูกตามองเพียงอย่างเดียว โลกใบนี้ ต้องใช้ใจมองด้วยถึงเห็นกันชัดเจน 

ทษฎีในโลกนี้หลายอย่างเปลี่ยนไป ค่าของคนไม่ได้อยู่ที่ผลของงาน แต่อยู่ที่ลมหายใจเพียงอย่างเดียว อัจฉริยะไม่ได้อยู่ที่คิดเลขเก่ง คนที่หัวเราะได้กับทุกเรื่องในชีวิต ก็เป็นอัจฉริยะ คนล้มเหลว คนอกหักรักคุด นอนทรุดริมถนน แต่ยังรักษาลมหายใจตัวเองไว้ได้ไม่ลาตายไปซะก่อน แบบนี้ซิเจ๋ง

 

อัศจรรย์คือ ความรัก ให้กันได้แบบมองไม่เห็นแต่ยังวัดปริมาณได้อีก..........

ภูมิใจที่เพื่อนอย่างคุณ ร่วมโลก

เสียใจที่ด้านมืด มันยังพัฒนาตัวเองอย่างไม่หยุดยั้ง และไม่ย่อท้อ

 

คนกล้า คือผู้นำ

คุณธรรมเป็นของผู้ที่รู้จักรักษาส่วนรวม  และถ้ากล้าหาญด้วย คุณคือผู้นำที่โลกต้องการ

ผู้นำอาจไม่ใช้คนดี คนดีบางดีก็ต้องเดินตามคนไม่ดีเพราะไม่รู้เท่าทัน

เพราะฉะนั้น เดินตามคุณธรรมดีกว่า อย่าเดินตามผู้นำ

 

 ชาวBloger   นี้เจ๋งดี  exteen.com.  ....ประทับ....เลยเปิดบล็อกซะ....อีกอัน

 

edit @ 23 Apr 2008 02:05:02 by annekin